جزیره ترانه ها

                                                                                                             هملت پرده دوم

پ ن:

-آرومم،آروم آروم،درست مثل یه دریا تو یه شب مهتابی!

-خدایا به خاطر فرصتی که بهم دادی ممنونم،فرصت حیات،بودن و خداداشتن.

اضافه شده در ۱۶/۹/۸۷:
-گاهی آدماهایی وارد دنیات می شوند،خواسته یا ناخواسته. دچار هم می شوید و عزیزترین.بعد...بعد همان ها می شوند خالق حادثه هایی در زندگیت که تا سر حد جنون آزارت میدهند.می خواهند جبران کنند،زخمه ای تازه بر اندامت می گذارند،عمیق تر و کاریتر.با مرحم زمان التیام میابد،اما ...اما جایش برای همیشه به یادگار می ماند و گاهی می شود تنها یادگاریت از او! بعد، تو می مانی و سکوت!

-دلم شکست و چه صادقانه ایستادم به تماشای شکستنش!

ممنون به خاطر دعات:
(از خدا واست می خوام هیچ وقت تنهات نذاره چه بین آدماش چه بی آدماش ...)

                  پاکش کرده ای؟
          اما هنوز رد سراب بران باقیست.

 با طرح دلتنگی نشسته بر جانت چه خواهی کرد؟ 

پ ن:
۱-کاش می شد ورق های تلخ دفتر خاطرات ذهن را پاره کرد،از آن قایق کاغذی ساخت و به دست آب داد تا برود و در دریای فراموشی غرق شود و هیچ وقت ،دیگر هیچ وقت هیچ وقت به آن  فکر نکرد!

۲-زشت باید دید و انگارید خوب                  زهر باید خورد و انگارید قند